می دانیافسردگیچهره اش با تصوراتم فرق داشتچهره ه ای که می خنددروزهایی که خوشی می آیدمثل طلا برقت بقیه را کور می کند اما غرقی وسط اقیانوسی بی کراناین دقایقفقطنفس های یک در میانی ستکه سر بالا میاورینیمی هوانیم بیشتری غم می کشی وسط شش هایت و بازارام غرق می شوی

هزار سالت که باشد همگاهیدلت می خواهدیکییک گوشه دنیاباشددلت که گرفتفارغ از زمانفارغ از تمام ملاحظات جهانگوشی ات را برداریزنگش بزنی و تا خود صبح بباری...هزار سالت که باشد همگاهیدلت یک دوست می خواهد